( 1 ) 113 براى مالك بن النّمط و قوم وى از قبيلهء همدان ( 1 ) ابن هشام ، ص 963 - 64 ، ابن طولون ، ش 17 / 1 ؛ قلقشندىّ ، 6 / 374 ، به نقل از الشّفاء قاضى عياض ؛ ابن عبد ربّه ، 1 / 134 ؛ الزّرقانى ، 4 / 170 - 71 ، الأهدل ، ص 66 ؛ الوثائق السّياسيّة اليمنيّة ، الأكوع الحوالى ص 111 ( وى به نسخهء خطّى تاريخ ناشناخته و الشّفاء قاضى عياض 1 / 62 ، ارجاع داده است ) . مقابله كنيد : ابن سعد ، ج 1 / 2 ص 73 - 4 ( ش 124 / 1 ) ؛ طبرى ص 1731 - 32 ؛ السّهيلىّ 2 / 348 ؛ أسد الغابة ، 4 / 294 - 95 ؛ يعقوبى ، 2 / 89 ؛ لسان ، واژهء « حور » ؛ إمتاع ، مقريزى ( خطى ) ص 1030 ؛ النّهاية ، ابن اثير « ثلب » بنگريد : كايتانى ، 9 / 67 ؛ اشپرنگر ، 3 / 456 . ( ابن اثير گفت : ابن كلبى دربارهء اين فرمان گفته است : اين نوشته تا اين زمان نيز در دست ايشان است ) . به نام خداوند بخشايندهء بخشايشگر اين ، فرمانى است از سوى محمد فرستادهء خدا براى مردم استان خارف و مردم جناب الهضب ( 2 ) و حقاف الرّمل ، به وسيلهء نمايندهء ايشان ذى المشعار ( 3 ) ، براى مالك بن نبط و مسلمانان خاندان وى : شما تا آنگاه كه بر اين پيمان و درستكارى تن در دهيد ، بلنديها و پستيها و نواحى سخت سرزمينهاى ياد شده ، از آن شما خواهد بود كه از گياهان آن بهره بريد و دامهاى خويش را در زمينهاى بدون مالك آن ، بچرانيد . ما نيز از نسل و فراوردهء شتران و گوسفندان ( 4 ) ، بهره‌مند خواهيم گشت . ايشان از پرداخت زكات شتر پير ( 5 ) و نوزاد شتر و زكات هر حيوان اهلى پير ، پرندگان خانگى ، قوچى كه پوست آن را دباغى كنند و گاو و گوسفند سالمند كه شش سال تمام داشته باشد ، معاف هستند . 1 . بنگريد : الفائق ، 2 / 433 . اين فرمان در الفائق ، با شرح و توضيح بيشترى آمده است . - م . 2 . جناب . . . به كسر « ج » نام جايى است ( لسان ، 1 / 283 ) . - م . 3 . در لسان « ذى المعشار » آمده است ( مأخذ پيشين ) . - م . 4 . بنگريد : لسان العرب 1 / 77 « ف ى » . - م . 5 . الثّلب و النّاب : شتر پير ( أساس البلاغه ) . - م .